Zastosowanie Misoprostolu podczas ciąży i zespołu Möbiusa u niemowląt

Misoprostol jest syntetycznym analogiem prostaglandyny E1 o większej aktywności przeciwwydzielniczej i śluzówkowej niż naturalna prostaglandyna. Jest stosowany w celu zapobiegania i leczenia zmian żołądkowo-jelitowych wywołanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i owrzodzeniem górnego odcinka przewodu pokarmowego. Nie jest zalecany do stosowania w czasie ciąży, ponieważ może stymulować skurcze macicy i powodować krwawienie z pochwy, co może zagrażać życiu płodów. Połączenie mizoprostolu i mifepristonu lub metotreksatu zostało użyte do planowej indukcji aborcji.1,2 W Brazylii, gdzie aborcje planowe są zabronione, 57 do 75 procent kobiet, które próbują aborcji, używa misoprostolu, który można uzyskać bez recepty. 3-5 Jednak mizoprostol często nie wywołuje aborcji w pierwszym trymestrze ciąży, 6 i aż do 80 procent ciąż u kobiet, które stosują ten środek w dalszym ciągu. Chociaż mizoprostol nie wykazuje działania teratogennego u ciężarnych szczurów7-9 i myszy, 10 istnieją doniesienia o zespole Möbiusa (wrodzone porażenie twarzy, z wadami kończyn lub bez nich) u niemowląt, których matki przyjmowały mizoprostol w nieudanej próbie aborcji.11-14 jedno badanie, w małej grupie 20 kobiet, które bezskutecznie stosowały mizoprostol jako środek poronny w pierwszym trymestrze ciąży, 3 miało przerwę w drugim trymestrze ciąży, a 17 urodziło niemowlęta bez wad rozwojowych.15 Celem naszego badania było porównanie częstotliwości stosowania mizoprostolu w pierwszym trymestrze ciąży między matkami niemowląt z zespołem Möbiusa a matkami niemowląt z wadami cewy nerwowej.
Metody
Przedmioty
Między 16 stycznia 1990 r. A 31 maja 1996 r. 96 niemowląt w wieku od 0,5 do 78 miesięcy otrzymało diagnozę zespołu Möbiusa przez genetyków z siedmiu szpitali w Brazylii. Zespół Möbiusa zdefiniowano jako obustronne lub jednostronne porażenie nerwu twarzowego (porażenie nerwu czaszkowego VII), z innymi objawami neurologicznymi lub wadami nerwowymi lub bez nich. 16 Niemowląt wykluczono z powodu dystrofii mięśniowej, miopatii lub uogólnionej neuropatii, z powodu zespołu Möbiusa do dziedziczenia dominującego (u dziecka z dotkniętym rodzicem) lub daty urodzenia przed stycznia 1990 r. Żadne z tych niemowląt nie zostały uwzględnione w sprawozdaniu Gonzaleza i wsp. 12 lub opisane w raporcie przypadku. W momencie diagnozy klinicznej genetycy przeprowadzili wywiady z matkami na temat ich ciąż i zapisali informacje w zapisach matek. Następnie informacje na temat cech demograficznych matki (wiek i najwyższy poziom wykształcenia), historii położniczej i medycznej, ekspozycji prenatalnych (na alkohol, papierosy i hipertermię), leczenia mizoprostolem (wskazanie, droga, dawka, czas trwania i powikłania), wynik ciąża (płeć dziecka, rodzaj porodu, wiek ciążowy przy porodzie i masa urodzeniowa), a diagnoza u niemowlęcia została pobrana z dokumentacji przez personel za pomocą standardowego formularza i wysłana do Toronto, gdzie formularze zostały przetłumaczone z portugalskiego na Angielski do wprowadzania danych i analizy.
Jako kontrole, przebadaliśmy 96 losowo wybranych niemowląt urodzonych w tym samym okresie, którym postawiono diagnozę defektu cewy nerwowej (meningocele, meningomyelocele, anencephaly lub encefalocele) przez tych samych klinicznych genetyków w tych samych szpitalach w ciągu pierwszego tygodnia życia
[hasła pokrewne: bupropion, Enteroldienogest, klimakterium ]
[przypisy: zaburzenia afektywne, hydroksyzyna ulotka, zaburzenie afektywne dwubiegunowe ]