Powtarzalność metody identyfikacji nadużywania i niedostatecznego wykorzystywania procedur medycznych ad

Ze wszystkich źródeł, 69 kardiologów, 30 lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i 81 chirurdzy sercowo-naczyniowych zostali nominowani do panelu rewaskularyzacji wieńcowej, a 57 lekarzy położników-ginekologów i 30 lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej zostało nominowanych do panelu histerektomii. Poprosiliśmy o aktualny życiorys każdego kandydata. Lekarze, którzy wcześniej służyli jako panelerzy ekspertów do oceny stosowności rewaskularyzacji wieńcowej lub histerektomii, zostali wykluczeni. Każdy panelista został sklasyfikowany zgodnie ze specjalnością, umiejscowieniem praktyki, rodzajem praktyki (akademickim lub prywatnym) i seksem. Czerpiąc z puli kwalifikowanych kandydatów poprzez stratyfikowane losowe pobieranie próbek, wykonaliśmy przypisanie do czterech paneli dla każdej procedury. Wysłaliśmy panelistów, którzy zostali wybrani, list, w którym zaprosili ich do wzięcia udziału. Ci, którzy odmówili, zostali zastąpieni nowymi lekarzami z odpowiednich warstw, aż do złożenia czterech paneli dla każdej procedury. Nasza interakcja z jednym z tych paneli odbyła się wyłącznie pocztą. Przedstawiamy tutaj wyniki z trzech paneli, które były zgodne z konwencjonalną metodą adekwatności, która obejmuje bezpośrednią dyskusję panelową.
Synteza literatury i wybór moderatorów
Dla każdej procedury przygotowano i poddano recenzji przez ekspertów zewnętrznych syntezę literatury naukowej pod kątem kompletności i dokładności. Wybrano trzech doświadczonych moderatorów, po jednym dla każdego panelu. Moderatorzy byli świadomi tylko nazw swoich własnych panelistów i własnych wyników; nie byli oni świadomi nazwisk innych panelistów oraz działań i wyników innych paneli.
Działanie paneli
Każdy panel był prowadzony w identyczny sposób, z panelistami otrzymującymi taką samą syntezę literatury, zestaw scenariuszy klinicznych i instrukcje. Uczestnicy panelu najpierw niezależnie ocenili stosowność zastosowania odpowiedniej procedury w każdym scenariuszu i zwrócili swoje formularze oceny pocztą. Oceny zostały następnie zestawione przed spotkaniem panelowym twarzą w twarz . Każdy panel do rewaskularyzacji wieńcowej odbył dwudniowe spotkanie twarzą w twarz (wszystkie trzy miały miejsce w ciągu 10 dni w październiku 1994 r.). Podobnie, trzy panele histerektomii spotykały się niezależnie przez dwa dni w listopadzie 1994 r. Wszystkie spotkania panelowe odbywały się w tym samym pomieszczeniu w biurze RAND w Waszyngtonie. Jedyne odstępstwo od zwyczajowej praktyki uniemożliwiło panelistom zmianę scenariuszy klinicznych, ponieważ chcieliśmy stworzyć identyczny zestaw scenariuszy w celu porównania wyników między panelami. Aby zminimalizować potencjalny efekt tej zmiany, dokładnie przetestowaliśmy nasze scenariusze z użyciem paneli niepanelistycznych pod względem wrażliwości klinicznej, zanim je wykorzystaliśmy.
Po uzyskaniu oceny trafności końcowej, kazaliśmy panelistom z rewaskularyzacji wieńcowej ponownie ocenić każdy scenariusz, który uznali za odpowiedni do zastosowania odpowiedniej procedury, tym razem zgodnie z kryteriami konieczności. Pojęcie konieczności wykracza poza to, co właściwe, ponieważ wstrzymanie procedury, która została uznana za niezbędną dla sytuacji klinicznej, stanowiłoby niewłaściwe niedopełnienie procedury.12 Ponieważ nasze badanie było ograniczone do użycia histerektomii do nieprzypadkowych, nieonkologicznych wskazań, nie poprosił panelu histerektomii o ocenę konieczności.
Analiza statystyczna
Dzięki ostatecznym ocenom z każdego panelu, przypisaliśmy kategorię odpowiedniości do każdego wskazania klinicznego
[hasła pokrewne: diklofenak, bifidobacterium, cefepim ]
[hasła pokrewne: tobramycyna, zakrzepica leczenie, zakrzepica nóg ]