Nabyta wada chemotaktyczna w neutrofilach od pacjentów przyjmujących immunoterapię interleukiną-2 cd

Jako kontrolę ujemną stosowano bufor. W odstępach podczas dwudziestominutowej inkubacji w 37 ° C, supernatanty bez komórek testowano pod kątem wytwarzania ponadtlenku. Wyniki wyrażono jako procent wytwarzania ponadtlenku przez neutrofile od zdrowych dawców. Degranulacja
Neutrofile (5 x 106 komórek na mililitr w zrównoważonym roztworze soli Hanksa, pH 7,2) inkubowano z PMA lub FMLP w obecności cytochalazyny B (5 ug na mililitr) lub buforu. Po 20-minutowej inkubacji w 37 ° C, pozbawione komórek supernatanty, jak również zawiesiny komórek poddanych lizie 0,2% Triton X-100 (Fisher Scientific, Pittsburgh) badano na lizozym, .-glukuronidazę i białko wiążące witaminę B12. zgodnie z wcześniej opisanymi metodami.17, 18 Degranulacja wyrażono jako procent białka granulki uwalnianego do supernatantów z całkowitej zawartości komórkowej białka (lizatów) z granulek.
Fagocytoza
Fagocytozę opsonizowanych cząstek bakterii określono przez pomiar wychwytu znakowanego 14C, zabitego ciepłem S. aureus, jak opisano uprzednio. 17 Fagocytozę wyrażono jako średnią liczbę zliczeń na minutę (powtórzonych oznaczeń) na 107 neutrofili. Wyniki wyrażono jako procent fagocytozy przez neutrofile od zdrowych dawców.
Test bakteriobójczy
Zdolność neutrofili do zabijania żywotnego szczepu 502a S. aureus mierzono w odstępach czasu zgodnie z metodami opisanymi gdzie indziej 19, z tym wyjątkiem, że stosunek bakterii do komórek wynosił 1: 1.
Chemotaksja
Oznaczenie chemotaksji przeprowadzono zgodnie z modyfikacją21 metody opisanej przez Metcalfa i wsp. 20. Dolne zagłębienia komór ze ślepą studzienką wypełniono 250 .l 10-8 M FMLP, 10% surowicy aktywowanej zymosanem lub zrównoważoną Hanksa. roztwór soli (pH 7,4), a górne studzienki napełniono 600 .l zrównoważonego roztworu soli Hanksa zawierającego 2 procent albuminy surowicy bydlęcej (Sigma) i 2,5 x 106 neutrofili na mililitr. Dwie studzienki rozdzielono filtrem z azotanu celulozy z 3-.m porami (typ SM 11303, Sartorius, Westbury, NY). Komory inkubowano w 37 ° C w wilgotnym powietrzu z 5% dwutlenkiem węgla przez 60 do 120 minut. Potrójne filtry zostały następnie usunięte, zabarwione i ocenione tak, jak to opisano gdzie indziej.20 Wskaźnik chemotaktyczny określono przez obliczenie odsetka stymulowanej migracji powyżej migracji losowej (niestymulowanej). Wyniki wyrażono jako procent odpowiedzi chemotaktycznej na FMLP lub aktywowaną zymosanem surowicę przez neutrofile od zdrowych dawców.
Analiza statystyczna
Test t-Studenta wykorzystano do statystycznej oceny wyników.
Wyniki
Charakterystyka kliniczna
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka kliniczna 31 pacjentów przyjmujących interleukinę-2. Charakterystykę kliniczną 31 pacjentów zestawiono w Tabeli 1. Siedmiu pacjentów miało sepsę bakteryjną (cztery z powodu S. aureus, dwie na S. epidermidis, a jedną na Enterobacter cloacae i Escherichia coli) i otrzymało dożylną antybiotykoterapię
[podobne: wkład koronowo korzeniowy, za krótkie wędzidełko, witamina c lewoskrętna w proszku ]